Het meisje

Het is klein (één meter en zestig hele centimeters), het hobbelt, roept te pas en onpas om wereldvrede en noemt zichzelf graag hardcore omdat nou eenmaal stoer klinkt. Verder praat het snel en heeft het ook nog eens heel veel te vertellen. Jawel, je bent een echte Isabelle tegen gekomen!

Hallo daar lieve lezer en welkom op mijn dierbare plekje op het grote wereldwijde web. Mijn naam is, zoals je al hebt kunnen lezen, Isabelle. Ik ben het meisje achter deze blog en aangezien je op ‘het meisje’ hebt geklikt neem ik aan dat je iets meer over mij wilt weten. Dus laat ik mij even voorstellen.

Ik zag zo’n negentien jaar geleden het levenslicht en hobbel sindsdien nog steeds vol blijdschap en – soms net iets te veel – enthousiasme rond op deze planeet. Sinds september 2014 ben ik studente Algemene Cultuurwetenschappen aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Daarvoor heb ik zowel atheneum als havo gedaan.

Ik ben een groot fan van muziek en heb een brede smaak maar hou vooral van muziek uit de jaren zestig/zeventig zoals The Beatles en folkmuziek zoals Simon & Garfunkel en First Aid Kit. Ik vind eten echt heerlijk en nog fijner vind ik het om zelf te koken. Verder hou ik er van op blote voeten lopen, dramatisch in het gras liggen, het woord hobbelen, verschillende culturen, kunst en alles dat daarbij komt kijken.

Ik heb een aantal obsessies zoals oude Volkswagenbusjes (ik verzamel miniatuur versies), Panda’s (ik verzamel ook miniatuur panda’s. Een echte staat nog op het verlanglijstje) en snorren (maar dan niet bij mijzelf. Gewoon het idee is leuk). Ik heb juist een hekel aan wiskunde (ik snap het nooit), het koud hebben (maar ik heb het áltijd koud) en mensen die fluiten (hou eens rekening met de mensen die niet kunnen fluiten – zoals ik). Ik ben ook klunzig met de hoofdletter K (en de rest van het woord eigenlijk ook in hoofdletters) en kom soms nogal onhandig over. Zoals ik al schreef roep ik zo nu en dan om wereldvrede maar ook het woord massamoord (nee ik ben geen massamoordenaar) gebruik ik wel eens. Je zou dus kunnen zeggen dat ik nogal in de war ben soms.

Die warrigheid zie je ook terug in mijn praten. Ik praat veel en ook ontzettend snel (aldus mijn omgeving). Mensen luisteren niet altijd of raken de draad kwijt in mijn wirwar aan zinnen en woorden. Gelukkig heb ik één hele grote verslaving en dat is schrijven. Schrijven is fijn. Het is een uitlaatklep. Ik schrijf losse woorden, korte of lange zinnen en korte (en soms lange) verhaaltjes. In mijn hoofd ben ik altijd aan het schrijven en als ik dat niet doe dan ben ik al aan het lezen (dat is ook een vorm van schrijven vind ik).

C’est Belle is mijn plekje dat ik kan bombarderen met gedachten, woorden, ideeën, brieven, belevenissen en uitspraken. Hier kan ik mijn (gelukkig denkbeeldige) ei kwijt. Hopelijk kun je je erin vinden en lees je mijn liflafjes met veel plezier. Ik voel me hier in ieder geval thuis!

Vermaak je met mijn blog, heb een fijne dag en vrede op aarde. ☮

 

Ps. Voor vragen, opmerkingen en dergelijke kijk even op mijn ‘contact’ pagina! 

Laatst bijgewerkt op 26-1-2015

3 Reacties op “Het meisje

  1. Haha, best misleidende knopies hierboven xD. Je zou een engelse blog verwachten :P.

    Maar ik vind je blog heel verfrissend lezen en soms best wel grappig zoals je iets schrijft. Blijf hier vooral mee doorgaan :D.

    Groetjes,

    Tussie xD – Tusdar is gewoon zo’n pokke Pseudoniem.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s